|
Praatjesmaker (door ds. G.J. de Bruin) |
|
|
|
|
Praatjesmaker Afgelopen vrijdagmiddag dronk ik na wat boodschappen een kopje koffie in het stadshart. Aan het tafeltje naast me kwam een moeder zitten met twee jongens. De moeder graaide haar mobieltje uit één van de vele tassen die ze bij zich had en was daar druk mee, ze zei in ieder geval verder geen stom woord in tegenstelling tot die jongens. De ene jongen sprak vrij zacht maar de ander was nogal luidruchtig. Ik miste niks van wat hij zei. Hij vertelde zijn vriendje en niet zijn broer, wat ik eerst dacht, dat Sinterklaas die ochtend in de klas was geweest. Hij had een klasgenoot voor gek gezet en zelfs Sinterklaas had moeten lachen.
Al snel ging hun gesprek over het zetten van een schoen. Het rustige ventje vertelde dat hij twee keer z’n schoen had mogen zetten. De ander zei dat hij al meer dan een week zijn schoen had gezet en begon op te sommen wat hij allemaal in z’n schoen gevonden had. Nou, dat was niet gering. Iets met lego, een boek, handschoenen, pennen en nog één en ander, dat ben ik al weer vergeten. Zijn moeder had eerder om een verlanglijstje gevraagd en die lijst was duidelijk bij Sinterklaas aangekomen. Het rustige mannetje had daar niet van terug, die maakte een uitstapje naar één of ander spel op de computer. Als hij straks thuis was, ging hij gelijk weer achter de computer. Maar de hardprater luisterde niet naar zijn vriendje en ging weer verder over Sinterklaas.
Hij verwachtte nog een heleboel cadeaus te krijgen en begon een hele waslijst op te sommen. Z’n vriendje kwam er niet meer tussen. Wat een praatjesmaker is die jongen ging er door mij heen. Ik probeerde de flaptekst van een net gekocht boek te lezen, maar ik kon mijn aandacht er niet bij houden. Ik vroeg me af of ik tegen die jongen moest zeggen dat hij niet zo over zijn cadeaus moest opscheppen, dat dát niet leuk was voor zijn vriendje. Dat ik vrij zeker wist dat Sinterklaas gesteld is op kinderen die ook eens luisteren. Moest ik er nou wel of niet iets over zeggen?
De moeder maakte een einde aan mijn getob. Ze graaide haar tassen bij elkaar en stond op en heel gedwee liepen de twee jongens direct achter haar aan.
Genoeg gesproken over Sinterklaas, laten we maar eens over de bisschop in zijn rode kleed gaan zingen.
|
