Home Kerkdiensten Verhalen Liegen kan heel lief zijn (door ds. G.J. de Bruin) Liegen kan heel lief zijn (door ds. G.J. de Bruin) Liegen kan heel lief zijn Wie van jullie of wie van de grote mensen zal zeggen: ik heb nog nooit van m'n leven gejokt. Niemand toch? Wie tegen ons zegt nog nooit gejokt te hebben, is zeker en vast een jokkebrok. Ik sprak een tijdje geleden met jongeren over leugentjes. Ik herinner me nog een aantal uitspraken. Een meisje vertelde: toen ik ziek was, kreeg ik van een vriendinnetje een blad over paarden. O wat leuk zei ik, bedankt. Maar het was eigenlijk een leugentje. Ik houd helemaal niet van paarden. Ander voorbeeld. Geinige bril zeg, zei een meisje op de vraag hoe ze de bril van een vriendin vond, maar ze dacht eigenlijk: meid, je loopt voor gek. Heb je je handen gewassen?, vraagt je moeder als je aan tafel gaat. Je knikt vast wel eens ja, terwijl het eigenlijk nee is. Het haar van je juf op school zit anders. Je ziet het direct als je de klas in komt. Leuk juf, zeg je maar je denkt: oh, wat heeft zij een gekke kop gekregen. Mooie dienst, zeggen mensen wellicht straks bij de deur tegen me maar stiekem denken ze: zo voorgaan is een fluitje van een cent, hij laat ons de hele dienst door steeds maar zingen, zelf doet tie bijna niks. 't Leven kent van die leugentjes. Je wilt een ander niet boos of verdrietig maken. Soms denk je, nou… dat kan ik maar beter niet vertellen.   Moet je eigenlijk altijd de waarheid spreken? In een schoolklas begon een juf over de tweede wereldoorlog. Sommige mensen boden onderdak aan joodse mensen - die  verborgen ze in kelders, op zolders, in grote kasten. Als de Duitsers zouden komen vragen: 'Zijn hier joden?', dan wisten de mensen wat ze zeggen moesten. Nee en nog eens nee. Eén van de kinderen in de klas zei toen heel treffend: je liegt voor het leven van een ander. Mooi is dat, liegen voor het leven. Rachab, een vrouw die voor de liefde betaald krijgt, verstopt in haar huis op de wallen van Jericho twee mannen. 'Rachab, wij komen voor die mannen.’ 'Ach, wat spijt me dat heren, zegt Rachab, vlak voor het sluiten van de stadspoort zijn de mannen vertrokken.' Daarmee liegt ze voor hun leven. Sifra en Pua, twee vroedvrouwen die helpen bij de geboorte van kinderen, krijgen te horen: als een jongetje wordt geboren, moet je hem doden. Maar dat kan toch niet, dat kunnen die vrouwen toch niet doen die houden van het leven. Prachtig om te horen wat ze dan zeggen: de hebreeuwse vrouwen zijn zo sterk, voor we erbij zijn, hebben ze hun kind al gekregen. Zo redden ze niet zozeer zichzelf als wel die kinderen. Ze liegen voor het leven van die jongetjes. Twee moedige vrouwen die zich verzetten. Ik zeg niet dat liegen altijd goed is, maar soms kan liegen heel lief zijn. Denk maar aan een tekening die je krijgt van je kleine zusje of broertje of van een zusje of broertje van een vriendje of vriendinnetje. Alsjeblieft Jeroen, zei Kirsten ongeveer twee jaar geleden, ik heb een krokodil voor je getekend. Je keek naar de krassen en vlekken op het papier en zei uit de grond van je hart: wat een prachtige krokodil. Als dat een leugentje is, dan vind ik dit liegen niet verkeerd maar heel lief.