Home Kerkdiensten Verhalen Lelie en vogel (door ds. G.J. de Bruin) Lelie en vogel (door ds. G.J. de Bruin) Lelie en vogel Er was eens een lelieachtige plant, dalkruid, vlak bij een klein kabbelend beekje. In haar buurt stonden andere plantjes en vooral veel brandnetels. De plant, de lelie was een opgewekte, vrolijke verschijning die vaak bezoek kreeg van een vogeltje. Die vogel was een deugniet, die van opscheppen hield. Kijk eens lelie hoe vrij ik ben zei de vogel. Ik vlieg overal naar toe, jij staat steeds maar op dezelfde plek. Weet je trouwens dat er verderop bloemen staan met een prachtige kleur en een heerlijke geur? Was jij maar zo! Om dat te zeggen, was niet zo aardig van het vogeltje. De lelie ging zich nu zorgen maken. Ze dacht: waarom sta ik zo achteraf? En al die brandnetels vlakbij, dat is toch geen gezelschap voor mij. Waarom ben ik niet ergens anders geboren? En waarom heb ik niet die prachtige kleuren en geuren van de bloemen verderop? De lelie kon er niet meer van slapen. Ze wilde weg. Samen met de vogel maakte ze een plan. Met zijn snavel groef het vogeltje de aarde rond de wortels van de lelie weg, zodat zij vrij kon komen. Toen nam de vogel de lelie mee naar de plek waar bloemen heel mooi stonden te wezen. Zou het de lelie lukken om daar te gaan schitteren, om jaloers bekeken te worden door andere planten? Maar wat gebeurde er? Onderweg verwelkte de lelie, de steel en bloemetjes hingen al gauw helemaal slap. En dat kwam allemaal door de zorgen die ze zich gemaakt had. Al die lastige vragen: zie ik er wel goed uit, hoe is mijn kleur, sta ik wel op de goede plaats? Denk nog maar eens aan de lelie als je morgenochtend in de badkamer staat en je jezelf afvraagt, terwijl je je haar aan het kammen bent: wat voor kleren zal ik naar school aantrekken?