Home Jeugdwerk Bezoek aan de Ulu moskee in Amsterdam Bezoek aan de Ulu moskee in Amsterdam Een bezoek aan de Ulu moskee in Amsterdam  Op zondag 16 januari waren 22 tieners van de tienerdienst niet in hun wijkkerk maar met hun leiding in de Ulu moskee in Amsterdam. Sophie vertelt haar verhaal over dit bezoek. ‘U hebt vast al enkele verhalen gehoord over het uitstapje naar een moskee in Amsterdam. Ook ik, als buitenstaander, mocht mee, uitgenodigd door Mirthe. En ik ben blij dat ik ben meegegaan, want het was erg interessant. Ik kan u nu gaan vertellen over het middaggebed, maar om eerlijk te zijn, was dat niet wat het meeste indruk op me maakte. Wat ik persoonlijk het interessants vond, was de rondleiding die er na het middaggebed werd gegeven en vooral wat me daaraan opviel. Natuurlijk speelt het geloof een belangrijke rol in het leven van moslims. Zeker weten; een veel grotere rol dan wij het vaak in ons leven geven. Maar er is nog één ding dat voor hen nog belangrijker is. Hun jeugd. In de verschillende ruimten die ook nog een deel uitmaken van de moskee, wordt er een hoop gedaan om hun jeugd goed voor te bereiden op wat hen te wachten staat. Zo worden er bijlessen gegeven, treft men voorbereidingen op de Cito-toets in februari, leren kinderen Turks, lezen uit de Koran en nog veel meer. Ook hebben de jongeren hun eigen ruimte, waar ze kunnen doen wat ze willen - onder toezicht natuurlijk. Daar staat er bijvoorbeeld een biljarttafel, kan er tafelvoetbal gespeeld worden en er hangt zelfs een TV! U begrijpt misschien wel wat de eerste reacties waren. En een groot deel van alles wat er gedaan wordt, wordt gedaan door vrijwilligers. Zelfs de renovatie die een tijdje terug in de moskee werd gedaan, werd voor een groot deel geregeld en gedaan door vrijwilligers. Ik vind het heel bijzonder dat er mensen zijn die daaraan graag vrijwillig hebben willen meewerken. Natuurlijk, vrijwilligerswerk komt vaker voor, ook bij ons in de kerk, maar soms lijkt het zo vanzelfsprekend dat wij vergeten hoe speciaal het eigenlijk is. En op die dag realiseerde ik me weer hoe erg we elkaar eigenlijk nodig hebben. Kortom, naar mijn idee vormen de mensen met elkaar een hechte gemeenschap, die meer deelt met elkaar dan alleen het geloof. Het zijn mensen die beseffen hoe erg ze elkaar nodig hebben en die heel veel om elkaar geven. Volgens mij kunnen wij een hele hoop van hen leren!’ En hoe de anderen het ervaren hebben? Hier hun reacties; Het was nieuw, leuk, interessant & leerzaam. Uit respect, hebben wij amateuristisch onze sjaals op onze hoofden gebonden, en zo het middaggebed bijgewoond. We hebben er veel van geleerd & het was een leuke ervaring." PJR  Inke Otting