De klokkenmaakster

Het is alweer de negende dag van het nieuwe jaar. Ik weet niet of jullie wel eens een kaart sturen of een brief schrijven. Maar als je een ander iets schrijft en je denkt er even niet bij na, zet je bovenaan het papier achter je woonplaats zomaar 2010 en dan moet je dat vervolgens weer verbeteren in 2011. Waar blijft de tijd? Hebben wij de tijd of heeft de tijd ons…

Soms, als je ergens op moet wachten, gaat de tijd langzaam. Als je bij een bushalte staat bijvoorbeeld. Toen ik ooit een keer met m'n moeder naar de tandarts moest, zei de assistente: het is allemaal wat uitgelopen, u moet nog even wachten. Geeft niks hoor zei ik, we komen een andere keer wel terug. Maar dat vond mijn moeder geen goed idee.

Een klein verhaal. Ergens ver weg in de bergen ligt een klein dorp.

In het dorp woont een bakker die heerlijke broden bakt, een boer bij wie je groente kan kopen en een timmerman die ook loodgieter is. Laat ik de juf niet vergeten die in het dorp woont. Zij leert de kinderen rekenen en lezen. Wat ontbreekt in het dorp is een klokkenmaker. Als er ergens een klok kapot gaat, kan die niet gerepareerd worden.

Na verloop van tijd weet niemand meer hoe laat het is. Sommige klokken zijn

stukgegaan, er zijn klokken die vóór lopen, andere lopen juist achter. Geen enkele klok loopt nog gelijk. Niet dat dát nou heel erg is. Als 's morgens de haan kraait, staat de bakker op om zijn broden te gaan bakken. De geur van het brood wekt de timmerman en zijn gezaag en geklop zorgt ervoor dat de schooljuffrouw opstaat. Als

zij zingend naar het klaslokaal loopt, beginnen de katten klagelijk te miauwen en weten de kinderen dat het de hoogste tijd is om naar school te gaan. 's Avonds gaan veel mensen al vroeg naar bed, gewoon met de kippen op stok.

Sommige mensen hebben hun klok niet meer opgewonden. Waarom zal ik dat doen, denken ze, ik weet niet of mijn klok wel de juiste tijd aanwijst. Na een tijdje staat hun klok stil. Anderen zijn hun klok blijven opwinden al liep die misschien voor of achter.

Op een dag komt er een wat oudere vrouw in het dorp wonen. Al snel vertelt zij dat zij pas gestopt is met werken. Wat voor werk deed u? Ik was klokkenmaker. Dat komt mooi uit, zeggen de mensen in het dorp. Nu kunt u onze klokken repareren. 

Hoewel gestopt met haar werk, gaat zij met de klokken aan de slag. De klokken die nog tikken, kan zij repareren. Maar de klokken die lang hebben stilgestaan, zijn helemaal vastgeroest. Die zijn niet meer te maken.

Dat was het kleine verhaal! Je denkt misschien: wat is de moraal van het verhaal? Is het: zorg dat je regelmatig opgewonden wordt? Is het: zorg dat je de tijd hebt en niet dat de tijd jou heeft? Is het: blijf in beweging? Blijf bewegen hoef ik niet tegen jullie te zeggen, dat doen jullie heus zelf wel. Ik zie het zo weer gebeuren als jullie voor de nevendienst naar achteren gaan…