Ds Nora van Egmond 40 jaar in het ambt: 'Een sterke vrouw, wie zal haar vinden?'

Tijdens een feestelijke dienst in haar eigen wijkgemeente in De Bilt werd het 40-jarig ambtsjubulieum gevierd van Ds Nora van Egmond.  Zij was en is de eerste vrouwelijke predikant in Nederland voor de Gereformeerde kerken. Van 1974 -1981 was zij predikant van de Adventkerk.

"3 generaties"

‘Een sterke vrouw, wie zal haar vinden?’  zo begon prof. dr. Martien Brinkman zijn toespraak waarin hij de weg naar het ambt van ds Nora van Egmond schetste.
Een fragment daaruit: 'In 1965 kondigde zich het begin van een doorbraak aan. In de kerk werd toen al links en rechts driftig gestudeerd op de ‘kwestie’ of ‘de zaak’ van de vrouw in het ambt.

In dat jaar kwam de benoeming los als staflid van het landelijk evangelisatie- centrum te Baarn.
De kerk liet zich toen van haar beste kant zien: Er werd een volledig predikants- salaris betaald. Alle voorafgaande dienstjaren werden als kerkelijke dienstjaren meegerekend.
Op 29 november 1969 stelde vervolgens de synode het ambt van predikant open voor   vrouwen. Een historisch moment, compleet met een grote foto zelfs in ‘De Telegraaf’! Nog tijdens die synodevergadering kreeg Nora van Egmond een toezegging van beroep, uitgebracht door de synode zelf.
Als 18 jarige ging Nora van Egmond in 1940 als een van de twee vrouwelijke studenten te midden van bijna 40 mannelijke studenten theologie studeren aan de Vrije Universiteit van Amsterdam.
De meeste hoogleraren bleven toen de studenten, inclusief de twee vrouwen, consequent met ‘heren’ aanspreken, hoewel in het jaar boven haar ook al twee vrouwen zaten.

Nu, een 70 jaar verder, zou je geneigd zijn het omgekeerde te doen en de paar heren consequent over het hoofd ziende van ‘dames’ spreken.
Wat bezielt een vrouw om zonder beroepsperspectief theologie te gaan studeren? “Omdat ik het maar raar vond dat vrouwen het Evangelie niet mochten verkondigen”.
Na haar afstuderen in 1947 bleek er ondanks een enorm predikantentekort inderdaad  geen werk voor haar te zijn. Haar vader werd zenuwachtig. Ze ging maar alvast een cursus steno volgen.

Een zelf geplaatste advertentie met de tekst “Theologisch kandidate zoekt werk” leverde  weinig op. Uiteindelijk rolde er toch een baan uit als predikantsassistente te Hengelo.

In 1951 was het geld op en vond ze een baan bij de gereformeerde jeugdraad van Amsterdam voor het ‘meisjeswerk’. Een ‘zijspoor’ noemt ze dat zelf, doelgericht als ze altijd is gebleven.
In 1954 volgde de benoeming tot geestelijk verzorgster in de psychiatrische inrichting Dennenoord te Zuidlaren. Daar kon ze ook voorgaan in de zondagse kerkdiensten omdat die niet als officiële, ‘ambtelijke’ diensten golden.
In 1965 kondigde zich het begin van een doorbraak aan. In de kerk werd toen al links en rechts driftig gestudeerd op de ‘kwestie’ of ‘de zaak’ van de vrouw in het ambt.

In dat jaar kwam de benoeming los als staflid van het landelijk evangelisatiecentrum te Baarn.
De kerk liet zich toen van haar beste kant zien: Er werd een volledig predikantssalaris betaald. Alle voorafgaande dienstjaren werden als kerkelijke dienstjaren meegerekend. En er werd een flat voor haar gekocht.

Op 29 november 1969 stelde vervolgens de synode het ambt van predikant open voor   vrouwen. Een historisch moment, compleet met een grote foto zelfs in ‘De Telegraaf’! Nog tijdens die synodevergadering kreeg Nora van Egmond een toezegging van beroep, uitgebracht door de synode zelf.

Nadat de maanden daarop de kerkorde was gewijzigd, werd ze tot de kerkelijke examens toegelaten.
De twee examens werden achter elkaar op één avond afgelegd. Tussen de examens in was een delegatie uit de synode officieel de definitieve beroepingsbrief komen overhandigen.

18 januari 1970, morgen 40 jaar geleden, werd ze te Baarn bevestigd als eerste gereformeerde predikant in dienst van de synode ten dienste van het evangelisatiewerk.
Later volgde in 1974 een beroep als gemeentepredikant te Amstelveen en in 1981 tot haar emeritaat in 1986 als ziekenhuispredikant te Berg en Bosch in Bilthoven en in enkele verpleegtehuizen. Daarmee was een weg gebaand. Een strijd gestreden.
Na bijna 2000 jaar van opgelegd stilzwijgen kwamen ook in Nederland vrouwen in de kerk aan het Woord.

In onze kerken was Nora de eerste.

Inderdaad, om met een variant op Spreuken 31,10 af te sluiten:
‘Een sterke, wilskrachtige vrouw, wie zal haar vinden?’.
Zie daar, daar zit ze!

Toespraak uitgesproken door prof. dr. Martien Brinkman op 17 januari in de Immanuel kerk in De Bilt

 

(Artikel en foto's overgenomen van de Paaskerkgemeente)