Hemelvaartsdag 21 mei 2009

Er was in de Paaskerk een morgengebed op deze donderdag.. Een drietal gedichten van Inge Lievaart werden gelezen. U vindt de teksten hieronder.

Gedicht: Hemelvaart

Ze hebben Hem mogen zien

ze hebben Hem mogen horen

ze hebben Hem aangeraakt

nu weten ze het, zijn vrienden

nu weten ze het voorgoed

dat Hij is teruggekomen

terug uit de nacht van de dood

nu kunnen ze het geloven

ook zonder dat zij nog zien

als het oog het oor niet bevestigt

de hand Hem niet constateert

Want ook dit nog moeten zij weten

dat niemand Hem vast kan houden

die reeds aan de dood ontkwam

dat ook liefde Hem niet bezit

Hij ontstijgt aan te kleine verlangens

Hij ontstijgt tot Hij wereldwijd zegent

de Heer van de schepping

het hart van de hemel

de stem die ons vasthoudt:

verwacht Mij

Ik kom

Gedicht: Hemelvaart / Pinksteren

Zijn zegen is het laatste,

zijn zegen is wat blijft -

al heeft Hij hen verlaten,

de jonge kerk is blij

en raakt in alle staten,

het klinkt tot in de straten:

dit is vervullingstijd,

Hij houdt in ons verblijf!

Komt Hij nog zo ter sprake,

is onze tong verstijfd,

de oude kerk verlaten? -

Nee, nee, dat kan niet zijn:

zijn zegen was het laatste,

zijn zegen is wat blijft,

Hij kan zich niet verzaken:

wie wacht op zijn genaken,

ontdekt Hem zielsnabij.

Gedicht: Jezus' afscheid

Dit was het laatste:

zijn zegenende handen

over zijn leerlingen

dat bonte stelletje

gelovige ongelovigen

over Jeruzalem

dat hart van het midden

die heilige onheilige stad

over de heuvels

en de wegen naar de verte

vol gezochte verdwaalden

over zeeën en landen

zelfs over de nachtzij

van heel de blinde wereld

zijn zegenende handen