Vernieuwingsproces uitgebeeld en verwoord door de bloemen van het veld.

Zaterdagavond 23 september 2006-09-20

Alle acteurs krijgen een bij hun rol behorend kostuum (verzorgd door Mimi Emmelot).

De verschillende bloemen beelden de verschillende karakters van onze Handwegkerkgemeente uit. (is de bedoeling tenminste).

Inleidend praatje door de MARGRIET:

Het is onrustig in de tuin: Het gerucht gaat dat er een nieuwe tuin komt. De bloemen van het veld spreken er met elkaar over, ieder op een eigen manier….

We hopen dat u zich hierdoor laat inspireren, meeslepen, bemoedigen, enthousiast wordt, niet uit het veld laat slaan en vooral de humor erin houdt.

De MARGRIET ”opgewekt”

Hallo allemaal, ik ben een Margriet
Vrolijk en zonnig, zoals u ziet.
Groot nieuws, de wind deed mijn blaadjes suizen.
Wij gaan met z’n allen naar een nieuwe tuin verhuizen.

De TULP “wanhopig” Marieke

Oh, nee , je weet toch, ik ga zo snel hangen,
Verpotten wordt niks, ik ben maar een tulp
Al hangend denk ik zo vaak….
Vanwaar komt mijn hulp???

De KROKUS “onverschillig, beetje bijdehand”. Marian Jalink

Vooruit, doe eens even normaal,
voor mij is verhuizen ook niet ideaal,
Met een kort leven ben ik behept
Amper 2 weken, dan alweer verlept.
Dus juist zoiets nieuws : IK GA ERVOOR
En tulp…. jou sleep ik er ook wel door.

De HYACINT “twijfelend en onzeker” Arthur

Als hyacintsoort, wat ik daarvan vind??
Tja, zo gewend aan onze eigen geurtjes
Daar ruikt het vast anders en ook nieuwe kleurtjes.
Een nieuwe tuin, moet dat nou echt??
We hebben het hier toch heel niet slecht??

De PAARDEBLOEM “stoer en overtuigend” Jan-Willem

Ach stelletje conservatievelingen
Niet zo bekrompen, verruim je blik
Laat waaien, die zaadjes, doe net als ik
Zelfs tussen de stenen zie je me bloeien
Ik laat me uit het veld niet slaan
Kom hier en ga toch naast me staan.

De NARCIS “ijdel, narcistisch” Marco

Narcistisch als ik ben,
moet ik wel constateren
Dat ik mijzelf graag
aan anderen wil presenteren.
Een nieuwe tuin, nieuw gras, waarachtig..
Daar ben ik vast ongelooflijk, te prachtig.

De KEIZERSKROON “dominant, later berustend Henk

Als kroon ben ik zo’n beetje de koning
Van deze zo vertrouwde tuinwoning
Maar dat wordt, zo zegt men, problematisch
Want alles moet veel meer democratisch
Iedereen mag van alles zeggen,
“ZUCHT” … daar heb ik me bij neer te leggen.”

De MADELIEF “kleintjes, heel onzeker” Mimi

Ik vind het eng, ik durf niet goed.
Oh, waar vandaan haal ik de moed?
Mijn zo vertrouwde plek te verlaten.
Eerst wil ik met mijn zusjes praten
en broertjes, gaan ze wel allemaal mee?
Ik weet het niet, oh nee, oh nee

De ROOS “damesachtig, uit de hoogte” Margot

Ontloken in de woestijn, zo dor, in heet zand
En dat voor een dame, als ik, van stand
Laat mij alsjeblieft als eerste verkassen
In een nieuwe tuin zal ik zo geweldig passen
Mijn geuren en kleuren komen prachtig uit
Ach, hemeltjelief, wat een verstandig besluit.

Het VERGEET MIJ NIETJE “beetje zielig” Gea

En bloempjes als wij, zo nietig en klein,
die soms heel erg oud of gebroken zijn
Worden wij niet vergeten? Of vertrapt of opzij geschoven?
Wij staan niet vooraan, vallen niet zo op…
maar mogen wel in onze plaats geloven..
want soms komt “de tuinman” als een stralend licht
Kijkt naar ons, met een glimlach op zijn gezicht.

De JONGE KNOP “eigentijds, beetje dwingend en brutaal” Lianne of Marieke

Nou jullie ouderen, hou eens je mond
Kijk, ik ben nog in knop, zo uit de grond.
Ik wil zeker wel verandering
Altijd hier blijven, is niet mijn ding
Lekker muziekie en wat chillen
In een cool potje zou ik wel willen.
Oh, rustig maar, hou je maar kalm
‘k zing heus nog weleens een keer een psalm
Maar verder wil ik effe kwijt
GRAAG MEER MUZIEK VAN DEZE TIJD

De ZONNEBLOEM “overtuigend” Wim

Hou net als ik, je kop gericht naar boven.
Twijfel niet, durf te geloven
Dat wij allemaal, echt ongekend,
zo ongeveer barsten van het talent
We slepen elkaar er toch doorheen,
we bouwen een nieuwe pot, steen voor steen
Dus kom op, zeg ja en geen nee
Want het allerbelangrijkste is
De “Tuinman”gaat met ons mee.

Hierna gaan we allemaal staan en zingen wiegend in de wind en vrolijk het lied op de volgende pagina:

(De mensen in de zaal hebben ook een kopietje van dit lied gekregen, de pianist speelt mee, dus dat wordt de GRANDE FINALE)

Hieronder het lied, op de wijs van “Komt nu met zang van zoete tonen”(eventueel 2 keer)

Ga met ons mee, wij met z’n allen
Gaan voor een nieuwe, mooie tuin.
Het zal beslist heel goed bevallen,
schouders eronder, bloei uit puin.
Ouden en jongen
Mooi maakt niet uit
Ieder eenzelfde taal
We mogen allemaal!!!!!!