De schoonmoeder van Simon (door ds. G.J. de Bruin)
De schoonmoeder van Simon (Marcus 1:30)
Wat was ik gelukkig toen mijn dochter met Simon aankwam. Simon leek me voor Rebecca een goede partner. Een serieuze jongen, net als zijn broer. Wel veel drukker dan Andreas. Als we met de hele familie aan tafel zitten, heeft Simon altijd het hoogste woord. Ik betwijfel of hij dat wel in de gaten heeft.
De afgelopen jaren heb ik Simon steeds beter leren kennen. Ik merkte dat Rebecca en hij het goed met elkaar hadden. Hun kinderen waren een prachtige bekroning van hun liefdesband.
Er was geen vuiltje aan de lucht. Maar wat er nu toch gebeurd is, een paar maanden geleden… Simon is door een rondtrekkende rabbi geroepen om zijn schip achter zich te laten, om zijn werk op te geven. Ik wist niet wat ik hoorde. Wat krijgen we nou? Is die jongen gek geworden? Hoe verzint Simon het om mijn dochter en hun kinderen in de steek te laten en achter die vreemde rabbi aan te gaan. Als die man uit Nazaret hem nu werk zou geven, een inkomen… Maar dat is het niet het geval. Waar moeten mijn dochter en de kinderen nu van leven? Van de wind?
Je snapt dat ik het gesprek met Simon ben aangegaan. Ik heb hem voor de voeten geworpen dat al het werk nu op anderen neerkomt, terwijl hij met die rabbi langs het meer en door de velden trekt. Maar schoonmoeder, die man uit Nazaret brengt vrijheid zei Simon tegen mij, maar dat kon me niet overtuigen. Ja, ja vrijheid… mooie vrijheid jongen, jij vrij en ondertussen je vrouw in de steek laten.
Elke moeder vraagt zich wel een af of er wel een jongen is die goed genoeg is voor haar dochter. Ik wilde eigenlijk niet met die vraag bezig zijn. Maar moet je nou eens zien wat Simons mooie woorden tegen Rebecca waard zijn. Hij zou goed voor haar zorgen… Ja, ja. De hele situatie die is ontstaan: ik ben er misselijk van, doodziek.
Gisteren hoorde ik dat Simon met die mannen waarmee hij optrekt naar huis komt. Wil hij mij soms aan die vreemde rabbi voorstellen? Wil hij mij duidelijk maken dat het niet zomaar iemand is, met wie hij optrekt? Nou, ik ben echt niet onder de indruk.
Ik ga, als die mannen komen, geen vinger uitsteken. Ik blijf gewoon in bed, ik heb helemaal geen zin in dit bezoek. Ze kunnen met z’n allen de boom in. Het moet er eindelijk maar eens van komen. Ik ga op deze sabbat in staking.
Marcus 1: 29-39 (door ds. G.J. de Bruin)
Marcus 1: 29-39
Regelmatig is er in onze dagen een gesprek over de zondag gaande. Sommigen zien die dag als andere dagen en hopen dat de winkels ook op die dag meer en meer open zijn, anderen komen met een pleidooi voor een zondag die een andere kleur heeft, een dag zonder verplichtingen, zonder werk en zonder winkels die de hele dag open zijn. Daarmee wordt teruggegrepen op oude wortels, op de sabbat in het jodendom. Sabbat, als je het letterlijk vertaalt kom je uit bij ons woord ‘staken’. Er is een dag dat je mag staken, je werk kunt neerleggen, aandacht mag besteden aan andere zaken. Maar zie toch eens die sabbat van Jezus in Kafarnaum.
Eerst is er de dienst in de synagoge, zijn schriftuitleg die de mensen versteld doet staan en een confrontatie met iemand die het op een schreeuwen zet. Daarna is er de maaltijd bij de schoonmoeder van Simon die ziek te bed ligt. 's Avonds stroomt heel Kafarnaum toe, zieken en bezetenen worden naar Jezus gebracht. Alle inwoners van de stad voor de deur horen we; het lijkt wel haast een overdrijving van de evangelist. Jezus geneest zieken en maakt korte metten met de machten die mensen gevangen houden. De boze geesten van gekwetstheid, wraak, haat. De volgende dag blaast Jezus niet uit, maar is hij al weer onderweg, begint hij een tocht door Galilea. Die sabbat waar wij wat over horen, kun je niet bepaald een ontspannen, vrije dag noemen. Het lijkt wel of Jezus zelf 'bezeten' is, alsof een onzichtbare hand hem rusteloos voortdrijft.
Na de dienst in de synagoge is er de ontmoeting met de schoonmoeder van Simon. Schoonmoeders, boeken kunnen er over geschreven worden… In de verbeelding van vanochtend hoorden we dat ze geen vinger wilde uitsteken. Jezus steekt wel een vinger uit, zelfs meer dan een vinger, zijn hele hand, hij pakt haar hand vast en helpt haar overeind. Het lijkt wel Pasen in dat huis. Alsof die vrouw met al haar kwaadheid en kramp, haar zorgen en koorts opnieuw geboren wordt. Wat speelt hier? Wat gebeurt hier?
Als wij die vragen stellen, zijn we gauw geneigd om te komen met antwoorden die bekend in onze oren klinken. Dan zeggen we dat Jezus een bijzonder talent heeft voor het leggen van contacten. Hij geeft mensen vertrouwen, een gevoel van eigenwaarde. Van zulke ontmoetingen gaat genezende werking uit. Of we zeggen: Jezus is een bijzonder spiritueel mens en ook heel verbaal begaafd. Geen wonder dat mensen in de synagoge diep onder de indruk zijn van zijn onderricht en reageren met de woorden: wat is dit allemaal? Een nieuwe leer met groot gezag!
Wat is het geheim van Jezus? Een bijzondere uitstraling? Een retorisch talent? Een geneeskundige begaafdheid? Is het iets bio-energetisch, iets met voetzoolreflexen, met energiebanen? Contactuele kracht? Al die zaken zijn niet onbelangrijk, maar met die antwoorden herleiden we wat er rondom Jezus gebeurt tot zijn kunnen, tot zijn begaafdheid. Maar dan zien we iets over het hoofd, het staat prachtig midden in het evangeliefragment van vanochtend: ’s Morgens vroeg, toen het nog helemaal donker was, stond Jezus op en ging naar buiten, liep naar een eenzame plaats om daar te bidden.
Na een hectische sabbat staat Jezus in alle vroegte op. Het is nog nacht. In de nacht verliezen onze zekerheden hun vastheid. We raken de greep kwijt. We verliezen onze oordelen. We hebben geen beelden meer. Niets meer om ons op te oriënteren. De nacht is donker. We kunnen onszelf niet meer vergelijken, we zijn niet meer hoger of lager, geneeskrachtig of minder geneeskrachtig, moeilijk sprekend of verbaal begaafd, vertrouwvol of twijfelend. Dat valt allemaal weg in het duister van de nacht. We worden met onszelf geconfronteerd, we kunnen niet meer een beroep doen op anderen, of schuld op anderen schuiven. Ontdaan van alles kan er ruimte komen voor de bron van ons leven, voor de Eeuwige. Jezus loopt naar een eenzame, stille plaats om te bidden. Bidden, dat wil zeggen: Gods werk kan beginnen. Wij denken bij bidden zo gauw: wat moet ik zeggen, waarvoor mag ik danken, wat heb ik te vragen? En dat vinden we moeilijk. Ik heb regelmatig aan mensen gevraagd of ze mee willen voorgaan in de dienst van de gebeden tijdens onze vieringen. Die vraag krijgt niet altijd een enthousiast onthaal. Nou hoeven we er niet voor weg te lopen dat wij of althans de meesten van ons, bidden moeilijk vinden. Wat kan ik wel en niet zeggen en vragen, waar zijn er woorden van gebed te vinden? Maar is het eigenlijke bidden niet dat de Onuitsprekelijke, van wie wij ons geen beeld kunnen vormen, aan het woord komt, als een kracht mag gaan stromen in uw en mijn leven. Is het eigenlijke bidden niet dat wij eens even ons mond mogen houden? Eindelijk een halt aan het praten over anderen en het praten over onszelf.
Jezus zoekt een plaats, misschien dat al ons bidden daarmee wel begint. Ruimte maken, een plek zoeken. Een berg opgaan, naar de hei of het bos, een hoekje in de huiskamer, dagen in een klooster - zoveel verschillende plaatsen om aan stilte en bezinning toe te komen. Wat vraagt het leven van mij, wat vragen anderen van mij, wat hebben zij nodig, wat heb ikzelf nodig? Het gaat niet goed met ons als die vragen ondergesneeuwd raken. Jezus zoekt een eenzame plaats om te bidden. Hij trekt zich terug als mensen hem bij zich proberen te houden. Hij weet dat mensen zich op hem blindstaren, succes verblindt. In zijn tijd, in elke tijd wordt Jezus aangekleed met verwachtingen en wensen. Daar doen wij uiteraard ook aan mee. Ik zou het fijn vinden als hij mijn verlangen, mijn hoop belichaamt. Iedereen is naar je op zoek, zegt Simon tegen Jezus en stoort hem daarmee in zijn gebed. Jezus, kom mee terug. Maar hij doet het niet. Misschien wel omdat hij er niet gerust op is wat iedereen in hem zoekt. Omdat hij vermoedt dat ze zoeken, wie hij niet wil en kan zijn. Houd mij niet vast, zal hij ooit zeggen.
Jezus zoekt een stille plek. Hier raken we aan de bron van zijn leven. Niet vanuit eigen begaafdheid doet hij wat hij doet, maar vanuit zijn bron. Vanuit deze bron vloeien zijn woorden en daden voort. Die bron geeft hem genezende kracht. Vanuit de bron worden alle oordelen opengebroken, stellingen gerelativeerd, alle koortsachtigheden aan de kaak gesteld. Want niet alleen die schoonmoeder van Simon, de hele wereld heeft koorts en derhalve genezing nodig.
De bron is krachtig, onweerstaanbaar. Kwade machten leggen het loodje. Mozes stotterde maar leefde uit de bron en zo gaat het in hem stromen en heeft hij het lef om woordvoeder van zijn volk te zijn. Jeremia wist het heel zeker: God, ik kan niet spreken. Maar levend uit de bron wordt hij een groot profeet. Het gaat dus in eerste instantie niet om onze eigenschappen, vermogens, talenten. Dat is een geruststelling voor u en mij: we hoeven het niet te zoeken in het wat en hoe van onze begaafdheden en krachten. Voor alles uit gaat het om een leven met en uit de bron, dat we ons door de Eeuwige laten inspireren, ons door God laten bevrijden van onze koorts. Halleluja!
Kerstbuffet 2011
Kerstbuffet op Tweede Kerstdag 2011
Op Tweede Kerstdag was er in de Handwegkerk een gezellige middag en avond georganiseerd (net als de voorgaande 3 jaren) met o.a. een Kerstbuffet. In totaal waren er 37 gasten gekomen. Een aantal gasten was al eens eerder te gast geweest tijdens de afgelopen jaren.
Vanaf 15.00 uur kwamen de gasten binnen in een gezellig aangeklede Achterkant. Onder het genot van een kopje thee of koffie kon men met elkaar kennis maken, voor zover men elkaar nog niet kende. Al snel verdeelde men zich over diverse groepjes die met elkaar de spelletjes gingen spelen die waren meegenomen door de gasten. Voor de één waren de spelletjes nieuw, voor de ander waren ze bekend en hier en daar zaten er een paar fanatieke spelers. Vooral het sjoelen was erg geliefd…
Rond 17.30 uur werden de gasten verzocht om even plaats te nemen in de consistorie. Daar werd een verhaal voorgelezen. Ondertussen werd in de Achterkant het buffet bezorgd en werden de tafels feestelijk gedekt. Tegen 18.00 uur mochten de gasten plaats nemen aan de feestelijk versierde tafels. Het buffet bestond uit salades en warme gerechten. Er werd smakelijk gegeten. Iedereen was het er over eens dat het eten (verzorgt door cateraar De Walvisch) heerlijk was. Na een lekker dessert en een kopje koffie keerde iedereen weer huiswaarts. Uit de vele positieve reacties blijkt dat de gasten wederom erg hebben genoten van deze gezellige middag en avond. Mede dankzij de hulp van een aantal personen en de fijne gasten is het een geslaagde middag en avond geworden.
Hartelijke groeten, Arjan Steur
Nederlandse Johannes Passion van J.S. Bach,
Beste vrienden / muziekliefhebbers,
Op zondagmiddag 4 maart geef ik een heel bijzonder concert in het Concertgebouw in Amsterdam: de Johannes Passion van J.S. Bach, die voor het eerst wordt gezongen in de Nederlandse vertaling van mijn hand.
Aan deze vertaling heb ik jarenlang met veel plezier gewerkt. De try-out op 17 april 2011 bleek zo'n groot succes dat het werk nu officieel aan het Nederlandse publiek zal worden gepresenteerd tijdens deze premiere in deze schitterende concertzaal. Het Amsterdamse koor "GrootNoord" zal worden begeleid door het uitstekende Promenade orkest en een zestal gerenommeerde solisten. Ik kijk uit naar deze belangrijke mijlpaal in mijn muzikale loopbaan en ik zou het dan ook geweldig fijn vinden als vele vrienden en bekenden bij dit feestelijke concert aanwezig zouden zijn. Voor meer informatie: zie www.grootnoord.nl OF www.concertgebouw.nl OF bel met de koortelefoon: 035-52 52 315.
Mocht je niet in de gelegenheid zijn om dit concert bij te wonen: mag ik je dan verzoeken om mee te helpen met de bekendmaking van dit concert door dit mailtje naar een of meer bekenden door te sturen? Alvast hartelijk bedankt!
met warme muzikale groet, Marcel den Dulk.
Nieuwbouw schatten.
Nieuwbouw schatten. In de fase waarin we zitten heeft schatten met name betrekking op schatten wanneer de nieuwbouw klaar is en wat het gaat kosten. Onlangs is het definitief ontwerp goedgekeurd. In overeenstemming met ons programma van eisen zit daarin opgenomen een kerkzaal van zo´n 180 m2, een in tweeën deelbare multifunctionele ruimte een werkkamer voor de koster, jeugdmedewerker en predikant een stiltecentrum en twee opslagruimten. Samen met Ons Tweede Thuis delen we de hoofdingang, ruime centrale hal, keuken, garderobe en toiletten en binnen tuin.
Mede geïnspireerd door bezoeken aan de kapel van het DienstenOrganisatie van de PKN in Utrecht is de gevel flink gewijzigd ten opzichte van het eerste ontwerp. In de gevel komen vijf smalle hoge ramen in de Amsterdamse stijl. Momenteel wordt onderzocht of we in samenwerking met een glaskunstenaar van de ramen een kunstwerk kunnen maken die naar binnen sfeer bepalen en betekenisvol zijn en naar buiten een boodschap uitdragen. Om de glaskunstenaar te kunnen aansturen wordt daarom nu nagedacht over het wezen of kernthema voor de nieuwbouw.
De vier commissies zijn ondertussen actief bezig met verdere uitwerking van het programma van eisen. Binnenkort zal met de architect een sessie georganiseerd worden over de sfeer en inrichting van met name de kerkzaal.
De volgende fase, begin 2012, is het indienen van de aanvraag voor een bouwvergunning. De gecontracteerde constructeur en technisch adviseur leveren daarvoor de benodigde details aan en ook wordt een benodigde geluidsstudie uitgevoerd waarin speciale aandacht zal zijn voor het geluid van de tramlijn. Daarna wordt het bestek verder in detail uitgewerkt. Op basis van het bestek zullen een aantal aannemers worden uitgenodigd een offerte uit te brengen voor de realisatie.
Ondertussen is de intentieverklaring verlengd en wordt door een notaris gewerkt aan de samenwerkingsovereenkomst waarin de eigendomsverhouding, verdeling van de kosten en dergelijke worden geregeld.
U ziet de ontwikkelingen staan niet stil. Als u gevraagd wordt mee te denken draag dan uw steenje bij te dragen . Maar u hoeft niet te wachten tot us gevraagd wordt. Heeft u een mening, suggestie of vraag schroom dan niet contact op te nemen met mij of een van de commissieleden.
Van 10 tot 12 februari vindt het jaarlijkse Theaterweekend plaats. Een groep van 25 jongeren uit heel Amstelveen zet in één weekend een musical in elkaar. Op vrijdagavond is er nog niets, op zondagochtend een wervelend theaterstuk. (zie poster ) De jongeren werken tijdens het weekend in verschillende groepen aan drama, muziek, zang, dans en decor. Op zondagochtend voeren ze de musical op in een dienst, waarin ds. Mirjam Buitenwerf voorgaat.
Dit jaar spelen we het verhaal van Mozes. Hij werd als baby geboren in slavernij in Egypte. Zijn moeder legde hem te vondeling en hij werd gevonden door een Egyptische prinses. Zij voedde hem op aan het hof. God roept Mozes om het volk Israël te bevrijden uit de slavernij van Egypte. Hij durft niet, maar stapt over zijn eigen schaduw heen. Een verhaal over vertrouwen op jezelf en vertrouwen op God.
Ben je tussen de 12 en 17 en wil je graag meedoen aan het Theaterweekend? Geef je dan op bij Dorien Keus,
Ben je jonger dan 12 en ouder dan 18? Kom dan kijken naar het eindresultaat op zondag 10 februari, om 10.00 uur in de Paaskerk.
Blog 
